Nadat Douwe in het voorjaar renner in beeld was, gaf hij het stokje aan mij door. Het stuk liet even op zich wachten maar hierbij mijn verhaal.

 

Mijn wiegje stond in Vledder, een dorpje in de buurt van Meppel waar ik geboren ben. Op mijn vierde zijn we naar het “Hoge Land” verhuisd. Om precies te zijn Uithuizermeeden, tussen Uithuizermeeden en Roodeschool. Mijn ouders wonen er nog steeds.

 

Het sporten heb ik altijd gedaan. ToeFoto wielerbaan Roubaixn ik klein was, was dat in de vorm van heel veel buiten spelen. Daarna begon ik met gymnastiek. Van mijn 5e tot mijn 12e heb ik gevoetbald. Hier moest ik mee stoppen vanwege pijnlijke knieën. Het fietsen kwam toen al een beetje om de hoek kijken. Mijn vader had een semitoerfiets en fietste daar aardig wat kilometers op. Toen werd ik al gegrepen door het fietsvirus. In die zelfde tijd zijn we met het hele gezin vanuit het noorden naar Ooltgensplaat gefietst. Ooltgensplaat ligt ongeveer 40 km onder Rotterdam. Overnachten in trekkershutjes onderweg. Dit was een hele belevenis.

Vanaf dit moment was het voor mijn duidelijk ik wilde meer. Op de Gazelle die ik toen had, heb ik nog een jaar of wat gereden en toen kwam mijn eerste racefiets (Giant). Mijn vader en ik fietsten in die tijd op goed geluk onze kilometers. Via mij leraar kwam ik in aanraking met de toer- en fietsclub Winsum. Daar kreeg ik de fijne kneepjes van het technisch fietsen (trapfrequentie, rijden in een groep, etc.) aangeleerd door een doorgewinterde diehard fietser. Zo heb ik een aantal keer Tilf-Bastogne-Tilf gefietst en de fiets gaat nog altijd mee naar het buitenland. Traditie was altijd de “Vael ouwe”. De “Super klassieker” (combinatie van de “Ronde van Vlaanderen” en “Parijs-Roubaix”) en de sponsortocht in de Dolomieten waren geweldig.

Ik was een jaar of 18 toen ik in het bestuur kwam. Daar heb ik Douwe (The Butcher) goed leren kennen met wie ik naast het fietsen ook een heel goed contact heb. Mijn vader was naast lid van TFC Winsum ook accountmanager voor de NTFU, daardoor kwam ik in aanraking met het District Noord waar ik 4 jaar secretaris ben geweest. Dat heb ik met heel veel plezier gedaan alleen dit was niet meer te combineren met mijn werk. In die tijd stopte ik ook als algemeen lid van het bestuur in Winsum. Daarna ben ik nog een aantal jaren lid gebleven. In 2001 ben ik van Uithuizermeeden naar Groningen verhuisd waar Klaaske al woonde. In 2005 zijn we getrouwd en we hebben 2 kinderen gekregen, Rob en Bernadette. Ik ben vele jaren kwaliteitscontroleur geweest, daar ben ik 3 jaar geleden mee gestopt. Daarmee kwam ik vaak bij tochten die ik anders misschien nooit had gefietst. Zo kwam ik dus in aanraking met het virus wat “Het Trapstel” heet. De club had de tocht “Rondom stad” nieuw leven ingeblazen en vanuit de NTFU kwam ik in contact met Tiemen en GJ. Naast dat ik een erg mooie route had gereden, kwam ik bij een nieuwe fietsclub die bruist van het enthousiasme en veel fietskilometers.

 DFoto sponsortocht Kinderrijkank jullie wel hier voor.

Gepubliceerd op: 16 november 2014 om 22:01 uur.
3 Berichten

3 reacties


  • Jaap Vis says:

    Mooi verhaal, Martijn,een leven lang gefascineerd door de fiets!

  • Profielfoto van Geert Jan Geert Jan says:

    Kijk, we zijn allemaal verschillend, en zo fietsen we ook, maar bij allen gaat het om het fietsvirus ( eng woord eigenlijk ) en passie.
    Hebben biljarters dat nou ook vraag ik me dan af ?
    Mooi verjaal Martijn.

    Die dag van Rondom Stad herinner ik me nog als de dag van gisteren, de NTFU controleur kwam langs.Nou, dat viel best meeen bovendien, als we voor sterren waren gegaan hadden we er twee gehad.

  • Profielfoto van Luuk Luuk says:

    Zo Zo dan heb je veel onbekende toertochten gereden en mijn vraag is Wat is voor jou een onbekende tocht die op een agenda van trapstel leuk zal passen.


Bericht plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *