L’Alpe D’Huez

SarenneHet is gelukt , Jaap Vis is op achterstand gereden. Hij kwam zeker 5 minuten later aan op de parkeerplaats in Rochetaillee. Het was een spannende rit eerst door de lokale Gorges (kloof) daarna afdalen op Grenoble en door richting Bourg D’oisans. Het is goed dat we tegenwoordig hartslagmeters hebben. Zo kunnen we af en toe pijlen of Pieter nog leeft. Jan Willem blijkt in de bus , namelijk een onverschrokken rally coureur. Maar we komen veilig aan. Vandaag stond Alpe D’huez op het menu. Net als bij zo’n 1500 andere Hollanders die in voorbereiding zijn voor Alpe D’huzes. Het is Ronalds verjaardag en dit vieren op deze, zeker voor hem, bijzondere alp is natuurlijk prachtig.

Niet iedereen gaat mee, Wim heeft een broertje dood aan dit soort massa gebeuren. Rob vind ook dat hij er niets te zoeken heeft. Frans en Peter sluiten zich aan. Ze maken er met z’n vieren een prachtige dag van en sterker nog ze maken de meeste hoogtemeters van allemaal deze dag. Een dikke 2000 hoogtemeters op een rit van een dikke 90 km. Wim toont zich ook cijferfetisjist en maakt er stiekem nog even 100,5 km van maar dit terzijde. Ze zijn oprecht gelukkig om het carnaval in Bourg links te hebben laten liggen.

Want carnaval dat is het , ook 2 dagen voor de grote dag al. Het doel heiligt de middelen dus alles is wat mij betreft geoorloofd. Maar van de rust van Rencurel naar de drukte van de Alpe , tsja het is effe omschakelen. Na een korte opwarming van zo’n 10 km, draaien we met z’n allen de Alpe op. Uiteraard klapt de boel direct uit elkaar want het begint met 11% op de eerste kilometers. Het is druk op de berg. Voor een hoop van deze mensen zal dit de eerste kennismaking zijn met ‘berg’ fietsen , het valt een heleboel van hen zichtbaar zwaar. Veel te zware mannen kromgebogen over de fiets gaan de strijd aan met een berg. Meestal om iemand te steunen die een veel zwaardere strijd uitvecht en helaas nog te vaak verliest. Deze mensen verdienen allemaal een hele diepe buiging, het maakt de klim naar boven bijzonder mooi.

sarenne2Op de Alpe, waar iedereen uietraard boven komt, drinken de meesten koffie en dalen dan weer af om uhhh tsja weer koffie te drinken. Jaap, Jan Willem en ik rijden door over de Sarenne. Deze blijkt na de winter nog niet hersteld , het wegdek ligt bezaaid met rotsen en al gauw staat Jan Willem met een lelijk verwonde band. Met wat reparatie materiaal wordt hij gerepareerd. Afdalen is daarna uiteraard geen pretje dus we doen het rustig aan. Terug in het dal treffen we Hans die lekker alleen rondtrapt, te veel kermis in Bourg. Jan Willem gaat naar de bus , Jaap en ik vallen de Col D’Ornon nog even aan. Maar na anderhalve kilometer breekt Jaap de ketting. Er zit niets anders op dan terug naar de bus afdalen. Op de laatste vlakke 6 km moet Jaap zich aan mijn zadelpen vasthouden om vooruit te komen. Zolang heb ik hem deze week nog niet in mijn wiel kunnen houden.

Morgen rustdag wordt er gefluisterd.
Marco

Gepubliceerd op: 13 oktober 2018 om 18:50 uur.
Reactie achterlaten

Bericht plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.