Nou ja zeg, krijg ik zo maar de beurt voor renner(ster) in beeld! Leuk, maar wanneer moet ik dat gaan schrijven? En ik en een stukkie schrijven, dat zijn toch wel 2 dingen! Ik ga mijn best doen.

In oktober 1964 zag ik het levenslicht in Huize Tavenier in Groningen. Mijn ouders woonden in Stadskanaal, daar ben ik dan ook opgegroeid.

Als 4 jarige ging ik al naar gymnastiek, in begin van mijn tienerjaren zelfs naar de keurgroep (turngroep). Maar dat was het uiteindelijk niet. Ik maakte de overstap naar een balsport; het werd Basketbal. Dit heb ik met veel plezier gedaan en ook op een aardig niveau gesimg-20161127-wa0002peeld.

Het bestaan van zelf kunnen wielrennen was er toen bij mij helaas niet. Wel deed ik alles op de fiets. Ik had een semi-race fiets, of te wel een sportieve fiets met spatborden en bagagedragers, maar wel met race stuur! Daarmee fietste ik in het seizoen, bijna elk weekend naar Gasselte en weer terug. (mijn ouders hadden daar een caravan) Sprintjes trok ik van lantarenpaal naar lantarenpaal en natuurlijk de enkele plaatsnaambordjes. Ook probeerde ik steeds sneller in Gasselte te zijn.

Voor het volgen van een opleiding ging ik eerst naar Leusden en na een jaar in Amersfoort wonen. Daar kocht ik een racefiets van een collega van me. Een Jan Jansen fiets. Ik kan me alleen niet goed meer herinneren hoeveel ik daarmee heb gefietst. Die fiets ging wel mee toen ik in Zuidlaren aan een opleiding begon. Ik ging in Loon naar school en Zuidlaren – Loon was een leuk en lekker stukje fietsen. Van Zuidlaren verhuisde ik naar Groningen, het werk bleef wel in Zuidlaren. Dus af en toe op de fiets naar het werk. Ook nu weer de sport om sneller te zijn dan de vorige keer.

Ook leuk om van huis uit met de fiets op vakantie te gaan. Dit al een aantal keren gedaan, vanuit huis de fiets bepakt en gewoon gaan. Kaarten mee en per dag bekijken waar je heen wil.

Basketbal deed ik ook hier in Groningen. Totdat ik klachten kreeg aan mijn heup. Na onderzoek/foto’s bleek dat ik op mijn 31ste al een versleten heup te hebben. De oorzaak was heupdysplasie. Na een corrigerende operatie, was basketbal eigenlijk niet zo’n goede sport voor mijn lijf. Dus wat anders zoeken. Dit werd Tai Bo. Een aantal jaren ging het vrij goed met mijn heup, maar de pijn kwam weer terug. Ik had dan wel een corrigerende operatie gehad, de slijtage hebben ze niet weg kunnen nemen.  Uiteindelijk moest ik weer geopereerd worden, voor een “nieuwe” heup. Van Tai Bo ging ik al over naar Spinning. Dit ben ik blijven doen. En zo leerde ik Luuk kennen.

Luuk stelde voor om eens met het trapstel mee te gaan fietsen. “Nou ja dat weet ik zo nog niet hoor”.  Na vele overpeinzingen (waarom? Geen idee!) de stap gemaakt. Op een woensdagavond kwam dan toch de eerste keer! GEWELDIG!!! Wat heb ik genoten en ik was natuurlijk meteen verknocht aan Het Trapstel! Wat een club!  En nog steeds!

Inmiddels ben ik 3 jaar lid. Ik fiets nu graag en met veel plezier. Soms is het leuk om wat harder te gaan al geeft dat niet mijn voorkeur! Genieten van wat ik om mij heen zie, de natuur vind ik geweldig.

Gepubliceerd op: 12 oktober 2018 om 16:03 uur.
Reactie achterlaten

Bericht plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.