Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek Inspanningstest Reageer op: Inspanningstest

#13287
Astrid
Gast

Op verzoek van Geert Jan hierbij het vervolg en slot van “inspanningstest”:

Net na het douchen, voordat ik het pand verliet, kwam ik de strenge verpleegkundige nog tegen. Ze had me daarvoor de weg door de gang naar de douche gewezen. Hoe ze het precies deed, weet ik niet, maar ze bracht de boodschap duidelijk over: ik mocht niet over de gang met een handdoek om mijn bovenlijf. Dus liep ik braaf in mijn zomerbroek, die door het zweet zat vastgeplakt aan mijn benen en een vlug aangeschoten hemdje naar het douchehokje. Na wat geworstel om alles weer uit te trekken, voelden de koele stralen troostend. Onder die stralen gingen mijn gedachten door en ik was blij ze nog te kunnen delen met haar. Zo’n inspanningstest geeft blijkbaar toch een speciale band.
‘Weet u’, zei ik, ‘u denkt Jaap Vis niet te kennen, maar u zult zeker van hem horen. Er is namelijk niemand zoals hij. Hij zal voordat hij tot in het oneindige gaat fietsen nog van alles uitvinden. Het zal beginnen met ‘een eitje bakken op de fiets’, en er komt zeker nog een training ‘slapen op de fiets op verkeersluwe wegen’. ‘Ja, wie weet eindigt het wel met ‘sterven op de fiets’. ‘Dat laatste hoop ik niet overigens. Ik hoop dat hij nog voor die tijd ‘overleven op de fiets uitvindt’. Haar licht samengeknepen ogen verrieden dat ze ze me voorzichtig indeelde in een niet gevaarlijke, licht ontoerekeningsvatbare categorie. Om die reden besloot ze te zwijgen. Het maakte me radeloos dat ze niet openstond voor het geniale. ‘U begrijpt het niet’, zei ik. Zo iemand staat maar eens in de paar duizend jaar op!’. Ze draaide zich al van me af. ‘Gelukkig weten wij bij het Trapstel wel beter’, dacht ik. ‘Het is en blijft een club van uitverkorenen’.