Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek jan campa classic 2017 Reageer op: jan campa classic 2017

#30146
Jan Campa
Bijdrager

Na een onstuimige week, gisteren de rust van een zondag. Een goede opkomst in het park, waar zelfs de Chinees de deur open had staan. De vuile was hing buiten, zag ik later. Na een kritische noot over dat het na 9.00u was, werd de tocht gestart. Voor mij al bekend terrein en ook de waar de rust gepakt kon worden. De laatste groep reed gelijk al verkeerd in het park en kregen ook de eerste lekke band. Iets met laatsten zullen de eerste zijn?

Zelf besloot ik om die groep te waarschuwen en de aansluiting bij de andere groepen te zoeken en door te geven dat de groep al een achterstand had. Zelf nog even omgedraaid om te kijken of ze ook het juiste spoor hadden gevonden. Daarbij kwam ik nog een trappend stel tegen, Herwig en Diana op de tandem. Wachtend voor een open brug even kort gepraat. Vergeten dat de classic vandaag was. Ze gingen verder hun eigen koers.

Na telefonisch contact met de achterste groep snel de achtervolging ingezet op de koplopers. Helemaal alleen, dat wel, maar ook in mijn element in de achtervolging. Het moest zo zijn vandaag. Toch alle groepen voor de pauzeplaats nog gezien, want het was echt lekkebandentijd. Zo was iedereen op de hoogte van hoe het achter hun gesteld was. De laatste lekke band was echt op 1km van de rustplaats. Dat kon dus ook wel met wat minder druk en uitrollen.

Zo kwam ik dan toch, geheel onverwachts, als eerste bij de Tuinen van Weldadigheid aan. Zonder veer in eigen achterwerk te willen steken, maar wat was het een leuke plek. In de zon, in Veenhuizen en in de prachtige natuur. Boven verwachting mooie locatie, zelfs nog met de slingers en andere versieringen. Dat het eigenlijk niet voor ons was bedoeld, mocht de pret niet drukken.
We werden welkom geheten door Lambert en Jolanda en snel voorzien van koffie. De andere groepen arriveerden al snel en kon de appeltaart opgediend worden. Daar waren al enkele Trapstellers een zaterdag zoet mee geweest. En het mocht er wezen, een mooie variatie aan appelgebak. Voor de een bij het eerste bakje, de ander al toe aan de tweede.

Na dit alles weer op pad richting huis of de 4mijl kijken. De terugweg was veilig gehouden, gezien er wat (rode) stieren over de wegen rond raasden in de omgeving van Roden. Het tempo zat er al snel aardig in, ondanks dat we tegen de wind in draaiden. Voor de een wat prettiger dan de ander. Soms werden de groepen even een geheel, om daarna weer uit elkaar te vallen. Of we echt nog in de zelfde formatie in het Stadspark kwamen, weet ik niet. Maakt dat heel veel uit? Ik denk het niet. Daar heb ik nog een applaus in ontvangst mogen nemen, alsof de rest van de dag al niet ongemakkelijk genoeg was 🙂
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb mij erg goed vermaakt gisteren. Erg leuk dat jullie er (door wel misverstand dan ook 😉 ) ook bij waren en de verrassing over jullie heen hebben laten komen. Als ik het zo zag, dan waren er genoeg blije gezichten. Maar ik kan het mis hebben.

Rest mij nog de AC te bedanken voor het alles in goede banen te leiden. Ook Joke, Michiel en Pauline (Wie is dat? Dat was die ene vrouw die je kennelijk niet kende) erg bedankt voor hun moeite van het bakken van appelgebak. Lambert en Jolanda, als jullie dit lezen, nogmaals bedankt voor jullie gastvrijheid!