Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek W11S Reageer op: W11S

#31895
AvatarMathieu
Bijdrager

Al 10 dagen wordt koortsachtig buienradar gevolgd, wat gaat het worden 4 februari? Wordt het een zachte winterdag en is het appeltje eitje of wordt het echt winter en worden we als ware helden onthaald in Leeuwarden?

Shit het wordt alleen maar regen, ik ga niet. Verkouden en de kop vol met snot, ik ga niet. Ik geloof dat mijn rug zeer doet, ik ga niet. Elke smoes van Sjaak Afhaak is de afgelopen week de revu al gepasseerd.
Maar naar mate de tocht der tochten nadert wordt het weer al beter, koud maar droog, het is perslot ook een WINTER 11 stedentocht. Van niet gaan krijg je vaak spijt en van gaan zelden. De knoop wordt door gehakt, ik ga. Michel en ik en later ook Arno besluiten om gedrieën er vol voor te gaan. Vol goede moet wordt er voorbereid. Voor mij een thermobroek die een poolwinter prima doorstaat, 2 paar handschoenen, een muts en vooral laagjes. Primeur dit keer zijn de schoenen. Omdat ik bij temperaturen beneden de 10 graden al ijskoude tenen krijg heb ik mij een paar elektrische zooltjes gekocht bij de Lidl.
Ik heb 9 uur heerlijk warme voeten gehad, een anrader dus voor de koukleumen.

Vol goede moed gaan we op pad. De route is goed uitgepijld en we hebben de wind in de rug. Er wordt nog volop gepraat over van alles en niets en hoe dichter we bij Hindelopen komen hoe vaker de wind ter sprake komt. Het waait immers wel erg hard en inmiddels hadden we de eerste sneeuw en hagelbuitjes al gehad. Michel had de beste benen van ons drieën en zette zich op kop. Als een stoomlocomotief en 2 nederige wagonnetjes gaan we richting Bolsward en Harlingen, meer als 22 a 23 km/uur zat er niet in. Het ergste moest nog komen. Van Harlingen naar Dokkum hadden we de wind pal tegen en in dit stukje Friesland willen geen bomen groeien dus de wind was niet bepaald onze vriend. Na Stiens was ook bij Michel het beste eraf en werd er voorzichtig gedraaid en zakte het tempo als ware het een wandeletappe. Ik ben zelden zo blij geweest met Dokkum, een moordplaats. Vanaf nu zou immers alles vanzelf gaan, we hadden de wind in de rug. Als opgewarmde lijken fietsen we naar de hoofdstad. We waren al zover opgerookt dat we de 30 in het uur niet meer volhielden.
In het donker is de skyline van Leeuwarden prachtig en we waren dan ook blij dat er de stad in fietsten. Bij de elfstedenhal werden we warm en enthousiast onthaald door Luuk, Katinka en Conny, wat een kanjers. Dit gaf ons weer energie, we konden bijna nog een rondje.

De organisatie was weer perfect. De route was gepijld en verzorging was goed geregeld. Moderne en lang vervlogen tijden kwamen mooi samen op de stempelposten. Alsware het conducteurs op de trein werd elke keer een keurig gaatje geknipt in onze elf-ritten kaart. Tevens konden we onze kaart langs een scanner halen zodat het thuisfront met de voeten bij de kachel onze vorderingen kon volgen via de tablet.

Al met al terugkijkend toch een mooie dag op de fiets, hoewel er momenten waren dat de gedachte opspeelde om de kortste weg maar te nemen.
Arno en Vooral Michel om het vele kopwerk ontzettend bedankt.