Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek W11S Reageer op: W11S

#31904
Wilma Jansen
Bijdrager

Na een min of meer toevallige inschrijving in november omdat Herwig dat plan had opgevat, togen AJ en ik zaterdag naar Leeuwarden om de startsets op te halen. Herwig had intussen al laten weten toch niet meer mee te rijden zondag. Onderweg bekeken we de weersverwachting. Droog en lekker koud, maar met een beste wind. Dat zou van Stavoren maar Dokkum 110 wind tegen zijn, niet erg aanlokkelijk. Andersom zou eigenlijk gunstiger zijn. Eerst 30 km wind tegen naar Dokkum in de vroegte, dan naar Stavoren waaien en ja, dan nog maar die 80 wind tegen naar Leeuwarden zien te komen. AJ werd blij van het idee dat we dan ook verlost waren van de chaotische kilometers in de menigte over smalle fietspaadjes Leeuwarden uit. En nog even gecheckt dat er geen smalle paadjes in het midden van de tocht zitten, waar we alle tegenliggers zouden gaan tegenkomen. Stempelen voor een kruisje deden we sinds vorig jaar toch al niet meer, van zoveel stops koel je alleen maar af. En hem nu eens andersom rijden bood dan toch weer een andere blik op dat eigenlijk zo lelijke Friesland. We hadden nog stille hoop dat het zondagochtend glad zou zijn, zodat we niet zouden hoeven gaan.

Maar nee, er was geen excuus. Dus vroeg op pad, met frisse tegenzin maar ook wel vergenoegd met ons tegendraadse plan. Het was echt een goed idee! Minder last van de wind, verlost van de benauwde eerste kilometers van de tocht en zelfs de meeste stempelposten zouden gewoon dicht zijn als wij er langs zouden rijden. “Ja” zei Anne Jan, “mijn vriendin vroeg alleen waarom we hem dan toch vandaag gingen rijden”. Tja, we hadden niet bedacht dat onze zelfbeschikking nog verder had kunnen gaan. Dus zo gingen we op pad, netjes om de Elfstedenhal heen, zodat we bij onze afslag geen gevaar voor de anderen zouden zijn. In een straffe wind tegen en in het donker via Lekkum de stad uit. En een beetje voorzichtig wegens mogelijke gladheid. Dokkum voelde toch verder weg dan gedacht. En droog bleef het ook niet. Dat wisten we natuurlijk wel, want we hebben het nog nooit droog gehad in Friesland. Ook als buienradar niets laat zien, valt er in Friesland altijd neerslag. Zoals twee jaar geleden, toen we hem met Sander reden. Deze dag zou ook een beetje voor hem zijn. We reden afwisselend in de sneeuw, striemende hagel en regen. Maar intussen wel wind mee. Beetje mokkend over hoe het altijd gaat in Friesland met het weer, vroegen we ons af voor wie we dit nu eigenlijk deden. Ja voor Herwig, maar hij was er mooi niet bij vandaag!

We reden lekker door toen we voor Bolsward de eerste ligfietsers tegenkwamen, die lagen toch wel een eind voor op de racefietsers. De zon was gaan schijnen, dat was toch al te overdreven voor een fietsdag in Friesland. Na een poosje kwamen we de eerste groepen tegen. Voorin zaten de grotere groepen, die met elkaar makkelijker tegen de wind in kwamen. Ergens was toch nog een smal fietspaadje waar het voor ons even goed opletten was, maar dat was nog geen 500 meter gelukkig. We besloten zo lang mogelijk door te rijden voordat we zouden pauzeren, zodat we de meesten gehad zouden hebben. Bij Workum was bij mij het beste er wel af, ik was toe aan pauze. Nog stukje verder naar Hindeloopen en daar vonden net van de route af een prima lunchplek. Geen Elfstedenrijder te bekennen! Om 12 uur en met ruim 120 km op de teller tijd voor een bord snert, altijd lekker op een lange koude tocht.

Garmin weer opgeladen en moed verzameld voor het laatste deel. Alle fietsers waren voorbij, uiteindelijk bleken we maar een half uur tegenliggers gehad te hebben. Het was weer vertrouwd bewolkt. Eerst nog genoten van de laatste km’s wind mee. Dat was vanaf Stavoren wel voorbij, maar het eerste deel naar Sloten viel alleszins mee. In Sloten was AJ drie jaar geleden bij de eerste Winterelfstedentocht door Anton uit de penarie gehaald en konden we de tocht daardoor toch uitrijden. Deze onvergetelijke ervaring was destijds voor ons reden om lid te worden van het Trapstel. Na Sloten trok de wind flink aan en ging bij AJ de fut er wat uit. Afwisselend op kop reden we rustig door tegen de steeds harder wordende wind. Naar IJlst en Sneek was nog een flink stuk. Daarna de laatste 25 km naar Leeuwarden. Dat stuk over smalle paadjes langs de Zwette voordat je Leeuwarden binnenrijdt was eigenlijk wel heel mooi. Om kwart voor zes weer terug. En naar achteraf bleek de supporterende Trapstellers in de Elfstedenhal te hebben gemist, jammer! En we hadden Mathieu, Michel en Arno onderweg helemaal niet gezien. Op Strava zag ik dat we elkaar zijn gepasseerd toen zij hun pauzeplek in Hindeloopen net verlieten en wij direct daarna een klein stukje verderop neerstreken, niks gezien!