Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek clubweekend doorwerth Reageer op: clubweekend doorwerth

#33959

Fietsen, is het nou hoofd- of bijzaak? Ik ben er niet uit en dit weekend heeft me nog besluitelozer gemaakt.
Natuurlijk, het fietsen brengt ons bij elkaar. In mijn geval op vrijdag het gezelschap van vier maten om van Stad naar Doorwerth te rijden.
Check.
Op zaterdag een grote groep die we na een paar kilometer in tweeën deelden. Dat vond ik een stuk relaxter fietsen. Heerlijk gefietst met nog wat zuur van de vrijdag in de benen, maar in goed gezelschap.
Check..
Zondag het door mij voorgenomen rondje door het land van Maas en Waal gereden. Prachtig nostalgisch kroegje aan de dijk in Meden aangedaan. Gezellig…
Check…
Zonder de fiets als bindmiddel had dit alles niet plaatsgevonden. Tussendoor, bij het ontbijt, de lunch, het diner en de nazit, dan gebeurt het. De helmen gaan af, de mens komt tevoorschijn. De Haagse kabel tapt de ene grap na de ander en intussen heeft onze eigen patatbakker de frieten van het hotel goedgekeurd. Gaat nergens over, want dat kunnen we zelf ook wel proeven, maar het is het opstapje voor Jan om ons bij te spijkeren over de manier waarop Chinezen opereren in patatbakkersland. Vraag Jan er eens naar, het is een mooi verhaal.
Ron is mee, maar fietst niet. Dat was hem nog een brug te ver, zeg maar. Maar hij is erbij, gaat op zaterdag naar het Airborn museum over die andere brug die te ver was. Ron vertelt bij het avondeten over de diepe indruk die het museum op hem had gemaakt en geeft ons een minicollege over de toevallige en onverwachte aanwezigheid van een SS-divisie die de geallieerden bij de brug dwars zat. Eduard zit op zaterdag aan het ontbijt in zijn werkkloffie, klaar voor een klus in Coevorden. Voor hem dus ook geen fietsen vandaag. Hij heeft wel een boek bij zich over de 1e Wereldoorlog in Ieper. Van daar was het een kleine stap naar de dappere maar ongelijke strijd die door het Nederlandse leger op de Grebbeberg is gevoerd in WO2. Zo wordt het gebied waar we een weekend doorheen fietsten ‘en passant’ in historisch perspectief geplaatst, en dan kan ik Radio Kootwijk, de voormalige verbinding met Nederlands Indië niet onvermeld laten. En dan Harry. Hij is hard bezig zijn conditie op peil te brengen, omdat hij niet het ‘anker van de groep’ wil zijn, zo noemde hij het. Maar hij is er en geniet.
En dan heb ik nog een handjevol mensen wat beter leren kennen en het contact met oude bekenden hernieuwd.
’s Avonds verslaat Duitsland Zweden. Winnend doelpunt in de extra tijd. Dat is geen toeval, dat is voetbal…
Fietsen brengt ons samen, maar er is meer waarom ik meega met een weekend als dit.