Home TC Het Trapstel Forums Gastenboek Fietsen in tijden van Corona, GGM Reageer op: Fietsen in tijden van Corona, GGM

#47425
AvatarMarco Weijers
Bijdrager

Passanten

Het zijn in deze tijden kleine zaken die je gelukkig kunnen maken.
Hoewel klein, ik mag het in dit post me-too tijdperk wellicht niet zeggen
maar de eerste kilometer kwam ik achterop bij een stel wel hele ronde billen.
Misschien de meest fantastische billen die ik ooit zag.
Ik ben een billen man dus ik heb er al veel bewonderd, dit was hors-categorie
Het is dat het slecht voor mijn gemiddelde was,achter deze loopster blijven hangen
of dat het dan wel een hoog me-too gehalte zou krijgen, ik moest door.

Afgelopen week reed ik net boven Assen, zwoegend tegen de wind, een man voorbij in het rood.
Laat realiseerde ik mij dat het Frits was.
Ik groette met slechts een vingertje en wellicht een grommend ‘moi’.
Op Strava werd ik later op de dag aan dit voorval herinnerd
Frits was gekwetst dat ik hem zo mager had gegroet in deze toch al zo barre tijden.
Een groet op afstand is ongeveer alles wat ons rest
Ik gebruikte een stortvloed aan excuses en Frits ging schoorvoetend akkoord.

Ik moet eerlijk zijn, ik was het voorval alweer vergeten toen ik vandaag vertrok.
Het gaat de hele week over de grote dingen van het leven tenslotte.
Nadat ik mij los had getrokken van de billen trok ik richting Roodehaan.
In de bocht net achter Feerwerd komt er een renner aan
Rood shirt, strakke fiets, goed tempo.
Ineens herinner ik mij ‘het incident’ van afgelopen week.
Potverdikkie, als dat Frits is gaan we hem eens goed groeten roept het peloton in mijn hoofd.

Frits, enorme armzwaai, FRITSIE !!!

Mijn dag kan niet meer stuk.
Met een enorme lach op het gezicht doorkruis ik het Hooge Land.
Het ligt er net als altijd verlaten bij, hier rijd je niemand in de weg.
Af en toe denk ik aan onze ontmoeting en lach.
Zie je wel, het zijn de kleine dingen die het doen.

Ik kan niet beloven dat de ontmoeting met Frits mij vanavond helpt rustig in slaap te vallen.
Ik denk dat ik dan toch onbewust word terug gedragen naar het begin van de rit,
zo dein ik dan in slaap